{{desc}}

μέσω Αλμανάκ – 17 Φεβρουαρίου.

{{desc}} 

μέσω Αλμανάκ – 17 Φεβρουαρίου. 

μέσω Αλμανάκ – 17 Φεβρουαρίου.

τίποτα

Ωραία, παλιότερα λέγαμε ή λέγανε οι μεγαλύτεροι ότι όλες οι παρατάξεις και όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι. Τουλάχιστον ψηφίζαμε αυτόν που συγκέντρωνε τα λιγότερα προβλήματα!

Και τώρα, φίλοι μου, τι θα κάνουμε; Και μπαίνεις στη διαδικασία του να σκεφτείς τι στο καλό θα ψηφίσεις. Το λευκό είναι αδιάφορο. Το άκυρο είναι μία λύση αλλά που βγάζει; Και μπαίνεις στη διαδικασία του να ψάξεις και να δεις ποιός είναι ο λιγότερο προβληματικός. Ο ποιός; Ο λιγότερο προβληματικός! Υπάρχει;

Αλλά το σκέφτεσαι. Γιατί υπάρχεις και ελπίζεις. Γιατί είσαι νέος και έχεις όνειρα. Γιατί είσαι ειλικρινής και έχεις στόχους. Γιατί θέλεις το καλύτερο. Γιατί ο κόσμος απέτυχε να είναι καλύτερος σε χρώμα μπλε ή πράσινο ή κόκκινο. Και εδώ έρχεται η ώρα να πάρεις εσύ τη σκυτάλη και να κάνεις τον κόσμο καλύτερο.

Και θα τον κάνεις. Η πείρα και ο χρόνος έδειξε οτι μπορείς.

Χαίρε φίλε, κόσμε.  Δεν ξέρω αν με γνωρίζεις, είμαι μικρός αλλά ελπίζω ότι το μέγεθός μου δεν θα σταθεί εμπόδιο στο να αφήσω εδώ ένα λουλούδι και ένα κερί. Είναι ωραία αυτά τα δύο και ενώ μοιάζουν αρκετά άσχετα μεταξύ τους, έχουν κάποια κοινά σημεία. Είναι και τα δύο μικρά, αλλά κάνουν την διαφορά! Λυγίζουν εύκολα, αλλά μέχρι να εξαλειφθούν τελείως δίνουν την ομορφιά τους (το φώς και το άρωμα). Επίσης το ένα φαίνεται να δακρύζει καθώς λιώνει, ενώ το άλλο φαίνεται να ανοίγει την καρδιά του καθώς μεγαλώνει. Ίσως κάποιες φορές το δάκρυ συνδέεται άρρηκτα με το άνοιγμα της καρδιάς. Τέλος, είναι ατρόμητα και γι’ αυτό πολλές φορές ένας άνθρωπος στα πιο δύσκολα και στα πιο σημαντικά δεν μπορεί παρα να κρατάει ένα απο τα δύο αυτά, θέλεις να μιλήσεις στο Θεό; θές να αγαπήσεις τον συνάνθρωπο;

Εύχομαι να γίνει αυτός ο χώρος ένα κερί και ένα λουλούδι.